Dag 3


Toen ik vanochtend opstond deden mijn spieren pijn van het slepen met de 60 liter potgrond zakken en moestuin bakken gisteren. Een oud stemmetje zou gefluisterd hebben: ‘Neem maar een rustdagje vandaag.’ Maar de impuls van mijn lichaam was sterker en oversteeg het fysieke.

Gisterenavond zaaide ik enthousiast venkel, rode biet, bussel ajuin en butternut pompoenen in kleine potjes die in de veranda mogen ontkiemen en groeien. Bij de aanblik van de groentetuin en het tellen van de beschikbare plekken vanochtend, voelde ik intuïtief dat ik toch een aantal groenten rechtstreeks in de grond wilde planten. Mijn blik gleed naar de andere kant van de voortuin, waar bloemperken werden omgeven door kiezelsteentjes. Mmmm… Daar zat vruchtbare grond onder. De steentjes zou ik kunnen recupereren voor de oprit, die na al die jaren platgereden was en nood had aan een opknapbeurt. Een titanenwerkje. Ik lachte eens lief naar mijn wederhelft. ‘Ik heb een idee…’ Hij wist al hoe laat het was.

We hadden 2 oude degelijke spaden van mijn opa en een kruiwagen met een half plat wiel (dat zich jammer genoeg met de beschikbare fietspomp niet liet opblazen) ter beschikking. Zoals ik reeds zei, was de impuls van binnen uit groter dan enige mentale beperking en de zon nodigde ons uit om tijdens het harde werk van haar overvloed te genieten. Mijn respect voor alle tuinaannemers en boeren groeide met de minuut terwijl het idee meer en meer vorm begon te krijgen. Ik wilde graag bloemen in het midden en de groenten er rond. Schoonheid creëren is altijd mijn ding geweest en ook nu werden het praktische en esthetische aspect in het ontwerp samengebracht. Het is nu 21h. Ik voel me fysiek moe, maar mentaal springlevend. Een bad zal me deugd doen. Morgen spit ik de rest van de mandala om en kiezen we waar wat een plekje krijgt. Ik hoop stiekem dat dit weekeinde de kids geïnspireerd zijn om de zaden bibliotheek mee te schilderen. Misschien kan de zon hun ook bekoren en werken mama’s groene vingers aanstekelijk. De telefoons blijven alvast bij hun papa. Wie weet… “In our society, growing food ourselves has become the most radical of acts. It is truly the only effective protest, one that can—and will- overturn the corporate powers that be. By the process of directly working in harmony with nature, we do the one thing most essential to change the world — we change ourselves.” Jules Dervaes, Founder Urban Homestead (1947-2016)




4 keer bekeken
De Bedding vzw

Donkerstraat 84 

3071 Erps-Kwerps

Belgium 

 

BTW: BE 0749.496.927

IBAN: NL06 BUNQ 2043 8363 23

BIC: BUNQNL2A

OG side logo black.png

© 2020 De Bedding vzw

Made with love by Revolutionary Design

  • Black Facebook Icon
  • Black YouTube Icon