Dag 32

Een nieuwe impuls mocht ontstaan bij het ontmoeten van onze boekhouder. Helderheid om onze basis op te zetten. Weer een nieuwe stap in het project.


Deze man kwam op mijn pad nadat iemand 14 jaar geleden zijn naam op een kaartje schreef en me bij het aanreiken zei dat hij een belangrijke rol zou spelen in mijn onderneming. Nieuwsgierig tikte ik zijn naam in op internet, maar ik vond niemand terug. Het kaartje heb ik verschillende jaren in mijn portefeuille bewaard, tot het onleesbaar werd.




Jaren later zat ik thuis in de zetel, mijn huidige boekhouder maakte de ene fout na de andere, en plots schoot zijn naam me te binnen. Deze keer leverde google wel een naam op. Ik schreef hem een open mail waarin ik uitlegde hoe ik bij hem terecht was gekomen. ‘Ofwel denkt die man dat ik ze zie vliegen, ofwel komt er iets moois uit’, wist ik. Ik ontving snel een reactie terug. Het bleek om de ‘juiste’ persoon te gaan. Op het moment dat zijn naam me al die jaren voordien werd doorgegeven genoot hij nog van het studentenleven… Toen we elkaar ontmoeten wist ik diep vanbinnen dat dit de man was die ik mijn boekhouding wilde toevertrouwen. Hij was piepjong en werkte op dat moment voor een groot kantoor waarvan de policy niet echt aansloot bij mijn eigen waarden. Maar hij persoonlijk had iets sprankelend in zijn wezen.


Hij was 2 jaar de contactpersoon voor mijn eenmanszaak in België alvorens ik alles naar Nederland verhuisde. Ik werd blij elke keer we contact hadden, maar toch klopte er naar mijn gevoel nog iets niet, alsof de tijd nog niet rijp was voor wat we elkaar te bieden hadden.



Intussen hebben we beiden een traject afgelegd. Hij werkt voor nu zichzelf (wat was ik blij te ontdekken dat hij deze stap had gezet!) en mijn blik verschoof van ik naar wij, met de intentie om een stichting of VZW op te richten.


Dus vandaag zaten we daar. Blij elkaar na al die tijd nog eens live terug te zien. ‘We leven niet echt het standaard leven.’ liet ik hem weten. ‘We hebben 2 jaar zonder huis geleefd.’ Hij trok een wenkbrauw op. ‘Wauw, dat is inderdaad niet echt standaard.’ Ik legde hem uit waar we in geloven en hoe ons project op een heel andere manier vorm krijgt dan de meeste organisaties. Zonder businessplan of marketingstrategie. Vanuit innerlijke impuls en reactie op wat in het moment op ons af komt. Hij luisterde geïnteresseerd. Ik deelde meer persoonlijke dingen, over hoe het werk met Jacqueline en de Purification Space (oraclegirl.org) ons leven positief beïnvloedde en mijn kijk op geld en ondernemen veranderde. Mijn visie over deeleconomie en het verlangen om volledig op donatie basis te werken. ‘Privé hebben we enkel nodig wat nodig is om de vaste kosten te dekken. We leven sober.’ liet ik hem weten. Het belangrijkst is dat het geld kan geïnvesteerd worden in en terugvloeien naar projecten die het welzijn van mens en natuur bevorderen. We spraken over menselijk verbinden, het belang van transparante communicatie en betrokkenheid. De volgende stap werd zichtbaar.



Het moment dat we thuis de oprit opreden stopte een auto. Een man stapte uit met een zak in de hand. “Ik wilde dit even brengen.” zei hij. Hij durfde me niet goed aan te kijken. “Ik heb hier een tijdje geleden een tomatenplantje meegenomen en wij hebben een kersenboom…” Hij reikte me de zak vol vers geplukte kersen aan. “Oh wat lief” zei ik. “Dankjewel!” “Echt een mooi initiatief” stamelde hij nog, voordat hij snel terug in de auto stapte en wegreed. Het raakte me diep om deze stoer uitziende bolster zo te zien verzachten.


Elke dag brengt zoveel moois in het moment. Beiden genieten we daar van. Elk gesprek en elke menselijke interactie opent weer iets nieuws in onszelf. Voorbij de terughoudendheid en het kleine individualistische eiland waar we zo vaak op vertoeven, is er de grote wereld, waar we mogen bijdragen. 
Ik voel me zacht en rustig vanbinnen. Iets in mij groeit. Tranen komen in mijn ogen bij het schrijven. Ik kan de schoonheid voelen in mijn hele lijf. De laatste tijd is er zo veel aan het veranderen in mijn perceptie. Soms wil ik alles neerschrijven uit enthousiasme, toch is er ook de observator die bewaakt vanuit welke impuls het komt. De laatste cursus die ik wilde organiseren heb ik gecanceld op het laatste moment. Zolang we het ‘teacher’ principe hoog houden en is er geen echte ruimte om te verbinden. Dat wil ik niet meer. Mijn hart verlangt diep naar echte verbinding. Verbinding vanuit gelijkwaardigheid die het eigenbelang aan de kant zet en het hoogste welzijn van alle betrokken partijen bevordert op een natuurlijke manier.

4 keer bekeken
De Bedding vzw

Donkerstraat 84 

3071 Erps-Kwerps

Belgium 

 

BTW: BE 0749.496.927

IBAN: NL06 BUNQ 2043 8363 23

BIC: BUNQNL2A

OG side logo black.png

© 2020 De Bedding vzw

Made with love by Revolutionary Design

  • Black Facebook Icon
  • Black YouTube Icon